Hieperdepiep · Zes kruisjes
Zestig jaar wijsheid, humor en onmisbare aanwezigheid, en dat gaan we vieren zoals het hoort.
Op papier is Anne hypotheekadviseur. Hij rekent je hele toekomst door, knikt geruststellend, en regelt het. Maar wie denkt dat hij daarmee in een hokje past, kent Anne niet. Want voordat hij ook maar één rente becijferde, was hij al marinier, en zoals iedereen weet: eens marinier, altijd marinier. Die discipline zit er nog steeds in. Terwijl de rest van het huis nog droomt, heeft hij al brood gehaald, de krant uit, en staat de koffie klaar. Een vroege vogel zonder genade.
Sportief is hij ook nog eens. Het hardlopen heeft hij inmiddels, met pijn in het hart of eigenlijk in de knieën, ingeruild voor de fiets en de padelbaan, waar hij zichzelf met droge stelligheid “opkomend talent” durft te noemen. Zijn tegenstanders glimlachen beleefd. En omdat zestig worden gevierd mag worden, gunde hij zichzelf een nette late midlife op vier wielen: een BMW, waar hij stiekem trotser op is dan hij toegeeft. Als penningmeester van de groep houdt hij ondertussen elke euro scherp in de gaten; bij hem klopt de kas altijd, zelfs als de verhalen dat niet doen.
En dan de mens. Een charmeur die nog altijd vrolijk flirt, en gelukkig heeft Matty daar inmiddels handigheid in gekregen. Een zorgzame zoon, een trotse vader van Lotte en Ilse, en eerlijk is eerlijk: af en toe ook gewoon een beetje lomp, op een manier waar je niet boos om kunt worden. Culinair houdt hij het bij de Hollandse keuken, met als onbetwist hoogtepunt een toetje vla. Niets ingewikkelds. Gewoon goed.
's Avonds gaat de marinier stipt om 22:00 naar boven, richting slaapkamer: eerst zijn oefeningen, dan nog een podcast onder de lakens, en daarna slapen. En dan vult het huis zich met een diepe, ronkende snurk die hij als geen ander beheerst. Gute Nacht, Freunde.
Zestig jaar, en nog geen dag van plan om rustiger aan te doen.
“Je bent zo oud als je je voelt, en Anne voelt zich nog geen dag boven de dertig. Behalve dan zijn gemiddelde op de racefiets.” — Iedereen die hem kent